TRANSITION SPACES

Η αρχιτεκτονική ως ένας φυσικός χώρος μπορεί να περιγραφεί ως η διαλεκτική σχέση στερεών (solid) – κενών (void). Το παρών (solid) – απών (void), δίπολο συνθέτει το χώρο της φυσικής μας εμπειρίας, δίνοντας τις πιο αρχέγονες πληροφορίες για τον κόσμο έξω από εμάς.

Στον σχεδιασμό βλέπουμε το χώρο του κολυμβητηρίου σαν όλο…..επέρχεται η διάλυσή του και τελικά υπάρχει η ανασύνθεσή του…..περνάμε από κλειστά συστήματα σε ανοιχτά…..από μια κλειστή κατασκευή σε μια ανοιχτή…..

Προς υλοποίηση των παραπάνω μια μεταβατική ζώνη – φίλτρο που παίζει το ρόλο της οριοθέτησης διατρέχει όλο το κτίριο, ενώ λειτουργεί παράλληλα ως μια ζώνη αναγνώρισης, σηματοδότησης και ενοποίησης με ότι το περιβάλλει.

Η μετάβαση είναι τόσο σημαντική για την ανθρώπινη εμπειρία, ώστε η έννοια του χώρου να μη μπορεί να προσδιοριστεί παρά μόνο με βάση τη χρονικότητα και την κίνηση. Τόσο ως διαδρομή όσο και ως περιπλάνηση – συναισθηματική ή σημασιολογική μεταλλαγή – η μετάβαση αποτελεί το μέσο με το οποίο η αρχιτεκτονική αρθρώνεται αντιληπτικά. Το μέσο που συγκροτεί τη νόηση και τη συνείδηση μας για τους τόπους και τις δομικές τους ιδιότητες.